Kunstgeschiedenis voor de iPad


Lijst van termen en begrippen

(placeholder)

Lotus

In het oude Egypte was men bekend met drie kleuren lotus, daar toentertijd seshen genoemd. De blauwe lotus is het meeste afgebeeld en werd beschouwd als een heilige plant. Die heiligheid was gebaseerd op de eigenschap van deze waterplant om 's-nachts weg te zakken onder de waterspiegel en in de ochtend weer boven water te bloeien. Daarmee werd de lotus een symbool van de zonnecyclus en van wedergeboorte. Vanouds was de lotus vooral verbonden met Boven-Egypte, maar na de eenwording werd het motief overal in Egypte gebruikt. Soms werd het daarbij gecombineerd met de papyrusplant, wat een symbool van beneden-Egypte was. Het lotusmotief werd overgenomen door volkeren waarmee Egypte intensieve contacten onderhield. Vandaar dat we het motief ook tegenkomen in de kunst van Mesopotamië en West-Azië. Ook in de Griekse kunst kwam het motief terecht, maar daar had het vooral een decoratieve functie bij de versiering van beschilderd aardewerk en als versiering van onderdelen van gebouwen.


Schildering van de priester Nebsini met een blauwe lotus.